Dit jaar bestaat de Nederlandse Spellenprijs 25 jaar. Van een publieksprijs in een klein zaaltje achteraf bij het Spellenspektakel, groeide de prijs uit tot iets wat vooral gezien moet worden als een keurmerk voor spellen. Hoe is het om deze prijs te winnen?
Foto’s: Henk Rolleman
De camerabeelden zijn al meer dan vijftien jaar oud. “Oh, wat een broekie!”, zegt de hoofdrolspeler die zichzelf terug ziet in beeld.
Op het beeld staat een man op het Spellenspektakel van 2008. Hij vertelt dat het een spannende strijd was, maar dat Cuba met een voorsprong van zestig punten gewonnen had. En dan wordt de uitgever naar voren geroepen: Hans van Tol van The Game Master.
“Ik was daar niet alleen. Een van de ontwerpers was er ook bij, net als een heel stel demonstrateurs. Je maakt zo’n spel tenslotte niet in je eentje, dus je gaat daar ook niet alleen staan.”
De ontwerper die erbij staat is de Duitser Stefan Stadler, die ook bekend is al The Pillars of the Earth. De illustrator kon er helaas niet bij zijn.
Primeur
Het is voor Van Tol op dat moment de tweede keer dat hij de prijs in de wacht weet te slepen. De eerste keer was in 2005 voor het spel De Ontembare Stad.
“Ik had nooit gedacht dat we genomineerd zouden worden met dat spel”, blikt Van Tol terug. “Het was pas ons tweede spel. Ik had voor dit spel eigenlijk alle verschillende mechanismen erbij gepakt die ik zelf leuk vind. Bijvoorbeeld landje-pik. We combineerden dat met wat andere innovatieve dingen, zoals een rond bord. Dat kon allemaal gewoon. En uiteindelijk kreeg je een spel dat je misschien het beste kan vergelijken met Kolonisten van Catan, maar dan heftiger en leuker. Waar Catan stopt, daar begint de Ontembare stad.”
Het spel is een redelijk succes als plots de telefoon bij Van Tol gaat. Het was het nieuws dat zijn nieuwe spel een van de genomineerden was voor de Nederlandse Spellenprijs 2005. “Dat was al geweldig op zich”, gaat Van Tol verder. “Maar we gaven ons geen kans om de prijs te winnen.”
Die trots rondom de nominatie bleek onder meer uit het feit dat Van Tol en zijn team druk reclame gingen maken om toch voor ook te stemmen op de publieksverkiezing. “Misschien zeiden we daar ook wel bij dat mensen op de Ontembare Stad moesten stemmen en dat mag natuurlijk niet, maar het was toch vooral een oproep om op de Spellenprijs te stemmen.”
Onverwacht
De prijsuitreiking was in een zaaltje op het Spellenspektakel. Daar waren alle genomineerden. Van Tol: “De verwachting was toch wel dat de prijs naar 999-Games zou gaan. Want het Spellenspektakel was natuurlijk één groot 999-feestje. Maar toen we plots gezegd dat De Ontembare Stad had gewonnen. Ja, dat zorgde voor zoveel teleurstelling bij anderen. Toen was het van ‘hier de oorkonde, bedankt voor het komen en tot volgend jaar’. Toen greep ik even in en riep van ‘mag ik ook nog wat zeggen?’.”
Ondanks de gebeurtenissen van die middag had Van Tol een uitstekende band met zijn ‘concullega’s’ bij andere uitgevers. Enkele maanden later werd dat nog benadrukt doordat onder andere Michiel Bruinsma, oprichter van 999 Games, bij de stand van The Game Master langs kwam om de Ontembare Stad te spelen.
Nasleep
De winst van De Ontembare Stad had meer gevolgen voor Van Tol dan hij zelf had verwacht. In de periode voorafgaand had hij lang geprobeerd om zijn spel Block-it in de winkel te krijgen. “Denk maar aan de Intertoys en de V&D”, vertelt Van Tol. “Maar met één spel en later ook met De Ontembare Stad, kom je daar niet tussen.”
Ondanks meerdere telefoontjes, tientallen verzoeken om teruggebeld te worden, leverde dat nooit iets op. Totdat De Ontembare de Nederlandse Spellenprijs won. “Toen werd ik plots zelf teruggebeld door het hoofd inkoop van V&D. Of hij spellen bij me kon bestellen. Dat was wel mijn finest hour.”
Speloptafel sprak uitgebreid met Hans van Tol in aflevering 82. Die vind je hier
