Hij is een van de meest besproken mensen in het nieuws van tegenwoordig: Donald Trump, de 47e president van de Verenigde Staten. Er zijn heel wat dingen die zijn naam dragen en dat aantal neemt nog steeds toe. Maar het Trump: The Board Game is al meer dan dertig jaar oud.
Dit artikel heeft geen politieke lading of politieke voorkeur. Het gaat over een bordspel over een van de meest besproken personen van de wereld. Speloptafel onthoudt zich van enige politieke voorkeur en is altijd op zoek naar het verhaal áchter het spel.
Maar wat is het verhaal achter het spel en was het een succes of niet? Naar huidige maatstaven (bijna een miljoen verkochte exemplaren) zou het spel een succes zijn, maar zo werd het destijds niet gezien.
Betrokken
Het idee voor Trump: The Game komt uit 1989. Trump was op dat moment niet meer dan een vastgoedmagnaat, die het bedrijf had overgenomen van zijn vader.
Een bordspelbedenker met de naam Jeffrey Breslow benaderde Trump met het verhaal dat hij een spel had bedacht dat zijn naam zou dragen. Trump was meteen enthousiast. “Ik vind het geweldig, wat is er nog meer?”, zou hij gezegd hebben volgens The Washington Post.
Meerdere uitgevers waren geïnteresseerd in het concept, dat uiteindelijk werd uitgegeven door MB. Breslow, die later bij uitgeverij Big Monster Toys de directeur zou worden, moest vervolgens gaan onderhandelen met Trump over de verdeling van de gelden. Trump gaf aan dat hij geen voorstander was van een eerlijke verdeling van de winst. Na de onderhandeling werd afgepsproken dat hij 60 procent zou krijgen en Breslow 40 procent.
Breslow gaf later aan dat Trump wist dat het spel zonder zijn naam niets zou voorstellen en dat hij er zelfs nog 80 procent van de winst uit had kunnen slepen, maar zo ver kwam het dus niet.
Het spel kwam in 1989 op de markt en werd gelanceerd op de American Toy Fair in New York, waar Trump zelf ook aanwezig was om het spel te promoten.
Trump: The Game is een spel voor drie tot vier spelers, waarbij de spelers vastgoed moeten kopen en verkopen. Het is deels gebaseerd op monopoly, maar in dit geval gaat het om acht verschillende stukken eigendom. Zodra alle eigendomskaarten zijn verkocht, wordt er onderhandeld. Spelers kunnne ‘Trump-kaarten’ gebruiken om eigendom te kopen en verkopen. Op dat moment is niet duidelijk hoeveel de stukken eigenlijk waard zijn.
Het spel werd gelanceerd in mei 1989 met als slogan ‘Het gaat er niet om of je wint of verliest, als je maar wint’. Er werd zelfs een tv-reclame voor gemaakt, waar Trump zelf ook een rol in speelde.
MB hoopte dat mede door de intensieve reclamecampagne er twee miljoen exemplaren verkocht zouden worden. Dat aantal werd bij lange na niet gehaald. Van het spel werden er 800.000 exemplaren verkocht.
Trump zelf gaf aan dat het spel misschien te ingewikkeld was. Het spelregelboek telde twaalf pagina’s.
Volgens de toenmalig topman van MB, George Ditomassi, was het spel een flop. Veel mensen zagen het spel als een manier voor een miljonair om wat geld te verdienen. Zelfs toen benadrukt werd dat de winst van het spel naar een goed doel zou gaan, gingen de verkoopcijfers niet omhoog.
Nieuwe editie
Waar Trump: The Game een grote tegenhanger had moeten zijn voor monopoly, van het toenmalige Parker Brothers, was het in 2004 Parker Brothers zelf dat het initiatief nam voor een nieuwe versie van het spel. Trump was op dat moment zeer populair met zijn televisieserie The Apprentice. Zijn bekende term ‘you’re fired!’ stond dan ook groot op de doos van de nieuwe versie.
Het spel kreeg een behoorlijke opknapbeurt. Zo werden de regels simpeler. Hasbro, de eigenaar van Parker Brothers, bepaale de prijs op een vrij goedkope 25 dollar. Het motto voor het spel was dit keer ‘Je moet slim zijn om miljoenen te verdienen, maar je moet Trump zijn om miljarden te verdienen’.
Breslow gaf aan dat deze versie beter was dan de vorige editie. Habrok bracht het spel vlak voor de feestdagen op de markt, in de hoop dat veel mensen het voor de kerstdagen zouden kopen. Maar op nieuw bleven de topverkopen uit.
Hoeveel er van de tweede editie zijn verkocht is niet duidelijk. Toch plaatste Time Magazine het spel in de lijst met ‘grootste mislukkingen van Trump’.
Recensies van het spel waren over het algemeen niet heel negatief. Sommigen omschrijven het als ‘verrassend leuk, mits je er geen probleem mee hebt dat je continu tegen het hoofd van Trump zit te kijken. Anderen wijzen erop dat het spel teveel gefocust is op snel geld verdienen met onroerend goed en het ontslaan van mensen. ‘Precies zoals Trump in het echte leven is’.
Veel mensen die het spel uiteindelijk kochten, gaven het vaak als cadeau, zeggen betrokkenen. “Volgens de bedenker werd een ‘groot deel’ van de spellen nooit gespeeld. “Het werd gekocht als een cadeau. “Een groot deel werd nooit uit de doos gehaald. Het was een opmerkelijk ding om cadeau te geven. Trump had dat zelf ook door. Hij had er totaal geen interesse in hoe het spel gespeeld werd”, zei Beslow in The Washington Post, vlak voordat Trump voor het eerst president werd.
Parker Brothers liet het spel aanvankelijk links liggen in de jaren ’80. Volgens het hoofd van de ontwikkelingsafdeling was het spel niet een typisch iets dat je even uit de kast trok als oma op bezoek kwam’. “Het spel gaf geen goed gevoel en dat is wel de reden waar veel mensen naartoe willen als ze een spel willen”, blikte Phil Orbanes terug in 2016.
Door het politieke succes van Trump was er een kleine stijging in de vraag naar het spel dat inmiddels dertig jaar oude spel. Online is het wel te vinden, met vraagprijzen tot driehonderd dollar.
