Vergeet Spiel. Afgelopen week was in Neurenberg de Spielwarenmesse. Een beurs over speelgoed die zo groot is, dat Spiel maar ‘een kleintje’ is in vergelijking. Maar toch horen we er niet veel over. Jij komt er niet zomaar binnen. Ik ook niet. Het is een beurs met veel gesprekken, volle agenda’s en achterkamertjes. Speloptafel gaat in gesprek met mensen die wél welkom waren.
Een uitgebreid gesprek over de Spielwaremesse kun je ook terughoren in aflevering 101 van de Speloptafelpodcast.
“Het is een waanzinnige plek om nieuwe ideeën te zien”, zegt Michiel de Wit, eigenaar en oprichter van Gam’inBIZ BV. “En dus ging ik erheen om nieuwe spellen te bekijken, maar ook om mijn eigen spelideeën te pitchen.”
“Die Messe is waanzinnig groot. En dan is het echt een stuk groter dan Essen. Er is een enorme foyer waar je heel formeel en netjes wordt verwelkomd. Dan krijg je een plattegrond, dan zie je 12 hallen staan. En dan zijn er ook nog hallen met meerdere verdiepingen en subhallen.”
En overal in het beursgebouw gaat het dus om speelgoed. Er is een speciale hal voor Lego, maar ook treintjes, poppen enzovoort. En in twee van de vele hallen draait het dus om bord- en kaartspellen.
Ook Geert Kuit, medeoprichter en een van de bekende gezichten achter DSV Games / De Spelletjes Vrienden, liep rond in Neurenberg. Hij was vooral op zoek naar potentiële nieuwe titels voor DSV-Games. “Ik was natuurlijk Spiel gewend. Dat is vier dagen chaos. Maar toen we hier aankwamen was het eigenlijk een oase van rust. Het is veel groter opgezet, maar je kan er heel rustig rondlopen.”
“Waar je tussen twee afspraken op Spiel soms twintig minuten onderweg bent, loop je hier gewoon rustig”, voegt Michiel er aan toe. “De gangpaden zijn leeg, de stands zijn leeg. Het is stil. Neurenberg is ontspannen, haast zen, waar je vogeltjes hoort fluiten.”
Maar de rust is niet het enige grote verschil. De tafels met spellen ontbreken grotendeels. “Je ziet soms wat tafels met wat prototypes erop”, gaat Kuit verder. “Maar is de bedoeling dat je wat informatie ontvangt. En natuurlijk dat je een afspraak maakt om eventueel te kunnen kijken of het iets voor jullie is.”
Achter gesloten deuren
En hoewel hun missie niet helemaal overeen kwam, zagen de agenda’s van Michiel en Geert er grotendeels hetzelfde uit: bomvol.
“Ik was heel de dag met mijn rugzakje om onderweg”, blikt Michiel terug. “Steeds afspraken van een half uur. Dan weer Cosmos, dan Amigo of Iello. Alles door elkaar heen.”
“Elke stand heeft wat hokjes, waar je gesloten kunt zitten met de vertegenwoordiger van het bedrijf waarmee je afspreekt”, vertelt Kuit. “Dan ga je kletsen over de spellen die er aankomen. Vaak is dat heel informeel en heb je het over de mail al over die spellen gehad. Vaak krijg je ook een prototype mee om te testen. Er zijn ook heel wat dozen meegegaan naar Nederland en er wordt nog wat nagestuurd.”
Vaak komen er prototypen op tafel. Past het spel bij het bedrijf. Wat zijn de verwachtingen en wat zijn de prijzen? Maar bij veel gevallen is dat nog niet eens bekend.
Bij een aantal van de gesprekken van Michiel waren de rollen omgedraaid. Daar mag hij zelf de rugzak omdraaien om een prototype te laten zien of zelfs achter te laten. “Dan mag je uitleggen hoe het werkt en krijg je de mogelijkheid om het spel te verkopen. Dan krijg je vaak schepe vragen van redacteuren die eigenlijk precies weten wat ze moeten vragen. Je merkt echt dat ze aan het screenen zijn van wat ze willen hebben.”
Verschil met Essen
Het is moeilijk aan te geven wat nu precies het verschil is tussen Neurenberg en Essen. Want ook op die mega-beurs in oktober zijn er allerlei hokjes waar dit soort gesprekken plaats vinden. Waarom dan drie maanden later opnieuw zo’n proces doorlopen?
Michiel: “Ik had daar ook een discussie over met collega’s. Waarom doen we dit eigenlijk? Vaak zijn de stapels prototypes die zijn uitgewisseld op Essen in januari nog niet eens weggewerkt en dan begin je opnieuw met het circus. Maar ik denk wel dat je hier een hele andere vibe hebt.”
“In Essen laadt iedereen echt op, begint het seizoen en dan loop je je helemaal rot te rennen. In Neurenberg is het meer een zakenbeurs. Waar je in Essen enthousiast over wordt, wordt in Neurenberg beklonken.”
“Aan de andere kant ben je bij veel spellen een stuk eerder in het proces”, voegt Geert eraan toe. “Dan kan je bijvoorbeeld nog meegaan in de print-run, zodat het spel tegelijkertijd in het Nederlands gedrukt kan worden met de Engelse versie. Dat is vaak voordeliger en je hebt het sneller in huis.”
Naast dat er dus veel van dit soort gesprekken plaatsvinden heeft de Spielwarenmesse ook een programma voor beginnende spellenmakers.
De Spielwarenmesse was van 27 tot en met 31 januari in de Messezentrum in Neurenberg. De oppervlakte was met 175.000 vierkante meter ruim twee keer zo groot als Essen (77.500 vierkante meter). De beurs trok 58.900 bezoekers, een toename van 2,5 procent ten opzichte van vorig jaar.
Vervolg
Inmiddels is de beurs achter de rug en is iedereen weer naar huis. Of het wat heeft opgeleverd is niet altijd duidelijk. “Die tijdslijnen zijn altijd een beetje fuzzy”, omschrijft Michiel. “Soms krijg je feedback. Soms is dat heel snel. Dat hangt vaak van de uitgever af. Ik heb nu aantal spellen gepitcht en ik ga ervan uit dat er uitgevers zijn die er niet aan toekomen. Maar als ze het echt belangrijk vinden, misschien over een paar weken al wel een eerste reactie. Het kan alle kanten op gaan.”
Voor DSV-Games heeft de Spielwarenmesse nu nog geen deal opgeleverd, maar dat kan nog komen. “Wij willen vaak eerst even iets testen”, zegt Geert daarover. “Dat we echt een spel gespeeld kunnen hebben. Het is heus wel zo dat er veel contracten gesloten worden, maar dat hebben wij nog niet gedaan.”
“Was het de moeite waard?”, vraagt Michiel zich af, “Ja, die vraag heb ik ook al een paar keer gehad. Je bent toch drie dagen weg. Maar er staan wel hele fijne gesprekken tegenover met mensen op vriendschappelijk niveau. Daardoor heb ik nu wel het vertrouwen dat het de moeite waard was. Er gaan mooie dingen gebeuren en anders is het wel een aanzet voor mooie dingen. Relaties zijn uitgediept en ik heb allemaal dingen geleerd. Ja, het was de moeite waard, dat weet ik nu al.”
“Of het voor ons de moeite waard is, dat gaat de toekomst uitwijzen”, vervolgt Geert. “Ik denk het wel. Kijk, mocht het zo zijn dat we na het testen geen enkel spel interessant vinden, dan kun je je afvragen of het de moeite waard was. Maar dat verwacht ik eigenlijk niet. Dus ik denk dat het zeker waar gaat zijn. We hebben het er ook al over gehad dat we volgend jaar weer gaan. Dus het ziet er goed uit.”
