Greedy Grabbers (Amsterdam Board Game Design / Wulfhorn Games) – Ontwerper: Rian Mennen – Illustraties: Joost Das – Spelers: 3 – 6 – Speeltijd: 30 – 40 minuten – Leeftijd: 8+ – Nederlands: ja
Je ziet het steeds vaker: kinderen die tijdens Halloween langs de deuren gaan om de lekkerste snoepjes binnen te halen. Maar als je teveel verzamelt, kan je daar goed ziek van worden, blijkt ook uit het spel Greedy Grabbbers.
Er is hier sprake van een proto-type dat is gespeeld op de Spellenparade in Tilburg. De artwork en andere onderdelen van het spel kunnen nog aangepast worden. De Kickstarter loopt nog altijd en is hier terug te vinden.
Doel: Verzamel sets met snoepjes en probeer van elke soort er vijf binnen te halen. Teveel zorgt voor puntaftrek, maar gelukkig kun je het aantal nog enigszins bewerken.
Mechanismen: Set-collection
Werkwijze: Iedere speler krijgt een aantal kaarten die ze mogen opleggen. Daar staan verschillende soorten snoepjes op: van chocolade-vleermuizen tot gummi-zombies. Er staan één tot vier snoepjes op.
Tijdens de beurt mogen de spelers een van hun kaarten in de gezamenlijke snoeppot leggen. Daar komen dan steeds meer snoepjes in te liggen.
Op elk moment in het spel mag je als speler de inhoud van de pot claimen. Dan kan je al je snoepjes bekijken en begint het spel opnieuw. Je legt dan een pompoen-token op het centrale bord en als dat bord eenmaal genoeg gevuld is, is de ronde voorbij.
Spelers scoren punten voor het aantal snoepjes dat ze hebben verzameld. Daarbij levert elk snoepje per soort één punt op. En vijf snoepjes betekent een bonus (dan scoor je in totaal acht punten). Maar kom je uit op zes of meer, dan wordt je misselijk en dan leveren je snoepjes helemaal niks op.
Gelukkig zijn er meer kaarten om dat te beïnvloeden. Er zijn kaarten die zorgen dat je snoepjes weg kan doen, zodat je onder de vijf uitkomt, of misschien wel precies op de vijf eindigt. Andere kaarten laten je snoepjes verschuiven, zodat er een beetje een puzzel bestaat. Maar je bent wel verplicht om al deze kaarten te gebruiken.
Elke speler krijgt een vast aantal pompoentokens. Die worden tijdens het spel niet aangevuld en dus moet je rekening houden met het feit dat je geen tekort overhoudt.
Na drie ronden zit het spel erop en worden alle punten gescoord.
Componenten: Je ziet aan alles dat dit spel voor de familie met kinderen is gemaakt. Het artwork sluit daar prima op aan. De artwork zoals hier op de foto’s kan nog worden aangepast.
De artwork ‘klopt’. Kaarten zijn helder, ook de kaarten waarmee het aantal snoepjes aangepast kunnen worden. Zelfs redelijk jonge kinderen snappen de iconografie die gebruikt wordt op de kaarten.
Interactie: Het spel draait om de interactie. Spelers kijken naar elkaar, wie claimt de stapel en wat komt erbij. Want mogelijk is de pot dan heel wat minder interessant geworden als die kaart erbij komt te liggen.
Oordeel: Als familiespel lijkt Greedy Grabbers vooralsnog bijzonder geslaagd, na deze eerste kennismaking. Het lijkt een spel waarbij je simpel setjes moet verzamelen, maar zoals in de spellen van Rian Mennen zitten ook hier er wat extra laagjes in.
Zo moet je niet alleen in de gaten houden hoeveel snoepjes er in de pot liggen, maar ook hoeveel je al uit vorige potten hebt binnengeharkt. Wat heb je nog nodig en hoeveel kan je er nog hebben?
Daarnaast moet je ook in de gaten hoeveel ‘aanpassingskaarten’ je hebt. Het is een leuk puzzeltje om overal op de vijf punten uit te komen (dat soms ook hopeloos mislukt).
Daarnaast moet je dus ook in de gaten houden dat je niet al je pompoentokens (voor het claimen van de kaarten) er te snel doorheen jaagt. Een ‘greedy grabber’ kan met teveeel kaarten overblijven en aan het einde van het spel met een tekort aan tokens blijven zitten.
Zoals gezegd: er gebeurt heel wat meer in Greedy Grabbers, dan je op het eerste gezicht zou denken. Maar het vloeit goed in elkaar over. De maakster is erin geslaagd om dat allemaal toe te voegen, zonder het te complex te maken. De minimumleeftijd op de doos is acht jaar en die lijkt op basis van mijn ervaringen prima gekozen.
Door het thema, de artwork en de mechanismen lijkt het spel vooral gericht te zijn op kinderen. Mogelijk is de lengte van het spel (30 tot 40 minuten) net iets aan de lange kant voor de doelgroep, als er bijvoorbeeld sprake is van een groep drukke kinderen, maar in de meeste gevallen is het probleemloos te spelen.
Er is hier sprake van een proto-type dat is gespeeld op de Spellenparade in Tilburg. De artwork en andere onderdelen van het spel kunnen nog aangepast worden. De Kickstarter loopt nog altijd en is hier terug te vinden.
