Aquaria (DSV Games) – Ontwerper: Tomas Holek – Illustraties: Anežka Bělohoubková, Roman Kucharski, Milan Vavroň – Spelers: 1 – 4 – Speeltijd: 45 – 120 minuten – Leeftijd: 12+ – Nederlands: ja
Twee jaar geleden had vrijwel niemand van Tomas Holek gehoord. Maar toen kwamen in korte tijd Theetuin, Galileo Galelei en uiteraard SETI: Zoektocht naar buitenaardse intellegentie. En sindsdien staan de uitgevers in de rij om met Holek aan de slag te gaan. En Aquaria is een van de nieuwste titels.
Doel: Vul een aquarium met vissen en scoor daar punten mee.
Mechanismen: Worker Placement
Werkwijze: Spelers beginnen met een lege aquariumtank (nou ja, er zit waarschijnlijk wel water in) en die mag gevuld gaan worden. Spelers verzamelen vissen, maar moeten wel zorgen dat er genoeg zuurstof is en de visjes moeten ook eens in de zoveel tijd te eten krijgen.
In de basis is Aquaria een worker placement spel. In je beurt zet je je dobbelsteen op een plek waar een actie bij hoort. Dan kies je dus voor een actie, zoals het verhogen van de zuurstofwaarde van het water, een vis in het water laten of kaarten aanschaffen.
Het actiemechanisme is zo opgesteld dat je acties beter worden naarmate je ook pareltjes uitgeeft. En als je op bord ook nog de actie kiest die ernaast ligt, krijg je ook nog eens een extraatje.
Vissen scoren elke ronde punten, mits je ze wel kan voeren. Sommigen hebben interactie met elkaar en planten (die kan je ook plaatsen) leveren aan het einde van de ronde zuurstof op.
In de basis is Aquaria een heel simpel spelletje. Waarschijnlijk iets te simpel, moet Holek bedacht hebben. En dus zijn er nog tal van andere concepten eraan toegevoegd. Sommigen daarvan zijn heel thematisch, zoals het waterfilter, kennis over de vissen en naar de dierenwinkel gaan.
Anderen zijn dat compleet niet, zoals de acht knoppen rondom het aquarium die aan het einde van de ronde op een bepaalde kleur moeten staan. Geen idee wat het idee erachter is, maar het neemt wel een zeer aanzienlijk deel van het spel in beslag.
Na vier ronden vissen verzamelen zit het spel erop.
Componenten: Aquaria doet wat het moet doen. Het bord is modulair, zodat je na tien keer spelen niet bepaalde ronde-patronen kan dromen. De acties liggen dan steeds net even anders van elkaar.
De vis-artwork is prima. Of de visjes nu gefotografeerd zijn of getekend is me nog altijd niet duidelijk. Maar het geeft een bepaald Ark Nova-gevoel. Prima dus. Maar het was misschien best aardig geweest om de namen van de visjes te zien, want dan had je geweten welke vissen je in het aquarium gooit. Maar dat is een kniesoor die daarop let.
Wat wel een ‘dingetje’ is, is dat er bij vier spelers steevast een tekort aan visvoer ontstaat. Grote gevolgen heeft dat niet bij het voeren van de vissen, maar omdat visvoer aan het einde van het spel wel punten oplevert, heeft dat wel effect op de uitkomst.
Interactie: In feite is Aquaria een spel waarbij je nauwelijks interactie hebt met je tegenstander. Of je het nu met 2 of met 4 speelt, het spel is hetzelfde. Mogelijk heeft iemand wat bonusjes een beetje opgemaakt of een pad op het kennisspoor leeggeroofd voor je neus, maar heel veel meer interactie is er niet.
En om heel eerlijk te zijn, dat heeft het spel ook niet nodig. Want hoeveel invloed zou iemand anders op jouw aquarium moeten hebben. Niks toch? Zou namelijk een hele bijzondere situatie zijn, lijkt me.
Oordeel: Vorig jaar liep iederen in de polonaise met SETI. Maar omdat ik het vooral met twee spelers gespeeld heb (en in die situatie is het spel zeker niet ideaal) liet ik die polonaise even aan mij voorbij gaan.
Maar met de twee spellen van Holek die dit jaar in het Nederlands zijn uitgebracht, Pondscape en Aquaria, kan je mij ook langzaam tot het clubje Holek-fans gaan toevoegen.
Maar er zijn ook wel grote overeenkomsten tussen de spellen te zien. Zowel bij Pondscape als bij Aquaria moet je kaarten in een rooster plaatsen, die punten scoren op basis de kaarten die eromheen liggen.
Maar bij Pondscape is dat min of meer het hele spel. Bij Aquaria is er nog een heel circus omheen opgetuigd.
En beide spellen zijn heerlijk om te spelen.
Het aardige is – en dat zag je ook bij SETI – is dat in Aquaria er een hele aardige connectie is tussen alle losse mechanismen. Daardoor ontstaat er regelmatig een kettingreactie.
Tegelijkertijd is het een planningspuzzel. Door vooraf te besluiten welke acties in welke volgorde te gaan doen, om op die manier de meeste bonusopbrengsten binnen te halen. Spelers die gaan besluiten wat ze gaan doen als iemand ze wakkerschudt met ‘hey, jij bent aan de beurt’, die gaan geheel nat in dit spel. En dat is bij Aquaria natuurlijk niet de bedoeling.
Daarmee is Aquaria een prima rooster-bouw-spel met verdieping, ideaal voor de mensen die op een willekeurige zomeravond de eigen hersenen willen laten kraken. Het spel biedt tal van wegen naar de overwinning. Of het nu met een volgebouwd aquarium is, de beste combinatie tussen de vissen of een complete encyclopedie over de waterwezens, het zijn allemaal paden die je naar succes kunnen leiden.
Daarmee is Aquari een spel met behoorlijk wat variatie, biedt leuke combo-keuzes en je hebt ook echt het idee dat je wat aan het opbouwen bent. En zeg nou zelf. Vissen zijn toch gewoon hartstikke leuk?!
