Critter Kitchen (White Goblin Games) – Ontwerper: Alex Cutler, Peter C. Hayward– Illustraties: Sandra Tang – Spelers: 1 – 5 – Speeltijd: 60 minuten – Leeftijd: 12+ – Nederlands: ja
Je restaurant draait inmiddels al een tijdje, maar deze week is het extra spannend. Een zeer belangrijke recensent komt langs en zijn mening kan je restaurant maken of breken. En dus moet iedereen bij je restaurant zijn of haar beste beentje voor zetten.
Voor deze recensie is de luxe editie van Cardboard Alchemy gebruikt. De versie van White Goblin Games komt alleen in een retail-versie uit.
Doel: Spelers verzamelen grondstoffen om de beste gerechten te maken.
Mechanismen: Recepten voldoen, Werkers plaatsen
Werkwijze: In Critter Kitchen runnen dieren hun eigen restaurant. En voor de beste gerechten moeten ook de beste ingrediënten gehaald worden.
Tijdens de beurt verzamelen de spelers de spullen om die gerechten te maken, die twee keer in het spel samengesteld moeten worden. Daarna volgt nog een extra ronde, waarin de spelers de beste ingrediënten moeten voorschotelen aan een recensent.
Ingrediënten komen met waarden van 2 tot en met 7, waarbij kruiden ook nog eens voor een verdubbeling van die waarde kunnen zorgen. Die liggen op verschillende locaties, waar de spelers medewerkers heen kunnen sturen. Dat zijn er drie: de muis, de hagedis (ofzo) en het zwijn. De muis is het snelst, maar kan maar één ingrediënt meenemen, terwijl het zwijn drie spullen mee kan nemen, maar achteraan in de rij aansluit.
Aan het begin van de ronde kiezen alle spelers één locatie waar ze hun werker heen sturen. Als dat is afgerond worden de locaties één voor één afgewerkt. Het kan dus voorkomen dat alle ingrediënten zijn weggekaapt voordat jouw werker aan de beurt is. Dan is er altijd nog soep (een soort joker, met een lage waarde).
Na ronden drie en zes mogen de spelers gerechten samenstellen die in de ronden daarvoor zijn getoond. De verzamelde gerechten worden op een bordje geplaatst en de waarde bepaalt hoeveel punten je krijgt.
Naast ingrediënten zijn er ook nog ‘geruchten’ over de criticus (en daarmee de eindescore-mogelijkheden).
Na de tweede kookronde volgt nog één verzamelronde. Daarna mogen de spelers een zo hoog mogelijk ingrediënt voorleggen aan de recensent.
Componenten: Het spel straalt in alles uit dat het de opvolger is van Flamecraft en dat komt uiteraard doordat het spel dezelfde artwork en stijl heeft als Flamcraft. Maar daar houden de overeenkomsten grotendeels op.
De luxe versie die van het spel, dus niet de versie van White Goblin Games, is uit de categorie ‘dit had ook wel een onsje minder gekund’. Het spel komt met vele tientallen houten miniaturen van de sous-chefs, waarvan je ze allemaal maximaal 1 of 2 keer zal gebruiken in de komende jaren. De punten zijn van metaal elke speler krijgt een eigen tray. Het spel komt ook nog met een uitbreiding met tal van onderdelen, die je waarschijnlijk nooit (of bijna nooit) zult gebruiken.
White Goblin Games heeft de keuze gemaakt met de juiste hoeveelheid onderdelen die netjes zijn uitgewerkt. Het zorgt er ook voor dat er voldoende aandacht is voor de geweldige artwork van Sandra Tang.
Interactie: De interactie is het deel van het spel waarbij Critter Kitchen echt in uitblinkt. Dat je net hoopt op twee ingrediënten te kunnen oppikken, maar dan gaat die muis er ineens weer mee vandoor.
En als er plots twee dezelfde dieren op een locatie staan? Dan is er het ‘in de rij’-principe. Degene die vooraan op het ‘in de rij’-spoor staat mag dan als eerste, maar moet daarna wel verder naar achteren in de rij. En dan zijn de rollen dus omgedraaid bij de volgende keer. En reken er maar op dat die volgende keer er komt.
Oordeel: Om maar een keer de vergelijking te maken: Critter Kitchen is een paar stukken zwaarder dat Flamecraft. En gelukkig maar, want mijn grootste probleem met Flamecraft was dat het te licht is voor het spel dat het probeerde te zijn.
Critter Kitchen heeft dat zeker niet. Het biedt een prima uitdaging in combinatie met een geweldig productie (vooral als je de WGG-versie hebt). Een prima spel voor het hele gezin.
De regels zijn helder, goed uitgelegd en ook op het bord kom je de volgorde van het spel tegen en wordt je dus aan het handje genomen.
Zitten er kanttekeningen aan dit verhaal? Zeker. De interactie in het spel komt met 2 of 3 spelers nét even wat minder uit de voeten. Het schaalt net niet lekker, ook al zijn er minder locaties beschikbaar.
De luxe-editie is zwaar overgeproduceerd: te groot, te veel. White Goblin Games heeft een prima keuze gemaakt om deze versie links te laten liggen (als er al sprake geweest is van een keuze). Het spel komt met een hele serie aan uitbreidingsmogelijkheiden (die zijn toegevoegd aan de luxe-editie), maar de reeks met restaurateurs die allemaal en verwijzing zijn naar bekende koks, is meer dan voldoende (die zit al bij de basisversie).
Critter Kitchen is een heel aardig spel voor de familie, die ook de gemiddelde veelspeler zal aanspreken. Niet te lang, niet te ingewikkeld en lekker veel interactie, zeker met een volle tafel.
Een aanrader!
