Koi (999 Games) – Ontwerper: Rosaria Battiato, Massimo Borzì, Martino Chiacchiera – Illustraties: Emiliano Castellano – Spelers: 1 – 4 – Speeltijd: 45 minuten – Leeftijd: 10+ – Nederlands: ja
Neem rustig plek naast de vijver. Kijk naar de Koi die rondzwemmen in het water. Bouw de vijver lekker verder uit in dit rustgevende spel met de naam Koi van 999 Games.
Review door: Dave
Dit is een reviewexemplaar, beschikbaar gesteld door 999 Games. Toch probeert Spelotpafel zo objectief mogelijk de spellen te beoordelen en bespreken.
Doel: Bouw je koi-vijver verder uit en probeer doelstellingen te behalen
Mechanismen: kaarten kiezen, tegels plaatsen
Werkwijze: Spelers gaan aan het werk om een koi-vijver aan te leggen. Ze beginnen met een klein plasje, met vijf zeszijdige vlakken en dat wordt steeds aangevuld. Naast water kunnen er ook bruggen, beelden en andere objecten geplaatst worden. En ook krijgen de spelers de mogelijkheid om koi los te laten in de vijver. En dat levert vooral veel punten op.
Spelers mogen tijdens hun beurt een van de twee mogelijke acties uitvoeren. Bij mediteren mag een speler een van de vijf kaarten uit het aanbod kiezen. Dat levert een beloning op (hoe langer de kaart er ligt des te hoger de beloning) en de kaart zelf levert vaak ook iets op of geeft de mogelijkheid op een actie.
De grondstoffen, van water tot aan vissen, worden eerst opgeslagen in een magazijn, voordat ze aan de vijver kunnen worden toegevoegd. Dat betekent dus dat je niet onophoudelijk spullen kan binnenhalen.
Koi komen in drie verschillende soorten omvang: klein, groot en heeeeeel groot. Daar heb je uiteraard dus wel ruimte in je opslag voor nodig.
Daarnaast is er de mogelijkheid om te werken. Op je bord staan vier verschillende acties, zoals het plaatsen van watertegels, kant-tegels (of deze upgraden met een lantaarn), het plaatsen van speciale watertegels met blaadjes of het plaatsen (of verplaatsen) van een vis.
Het bijzondere aan deze actie is, is dat je eerder aangeschafte actiekaarten dan nóg een keer kan gebruiken. Dat houdt dus in dat je met deze werk-actie, soms wel vijf of zes verschillende dingen kan doen. Daarin wordt je alleen beperkt an de hoevelheid spullen in je magazijn.
Tijdens het spel kunnen ook meerdere doelen behaald worden. Dat geeft de speler meteen de mogelijkheid om speciale objecten te plaatsen, die ook weer veel punten opleveren.
Zodra de markt niet meer aangevuld kan worden, worden punten verdeeld.
Componenten: Koi-vijvers zijn mooi en het spel ziet er zeker ook spetterend uit op de tafel. De objecten zijn vaak 3d-versies (van karton).
Maar het meest opvallend zijn de koi, die op doorzichtig plastic zijn gedrukt. Als ze dan in het water worden geplaatst ziet het er echt uit alsof ze in het water zwemmen.
Interactie: De interactie is niet al te groot in het spel. Iedereen is met zijn of haar eigen vijvertje bezig. De interactie bestaat dan uit het weggrijpen van kaarten voor iemands neus en de mini-race richting de verschillende doelen. Verder hebben de gekozen acties eigenlijk geen effect op de andere spelers.
Oordeel: Koi staat vaak voor schoonheid, maar ook voor rust. En dat is terug te zien in het spel. Bouw lekker aan je vijvertje, kies wat werkers uit, laat een vissie los in je vijver.
Het spel roept een relax gevoel op. Dat zag je eerder ook bij een vergelijkbaar spel, Bonsai. Dat is op zich niet zo vreemd, want dat spel (in het Nederlands uitgegeven door Geronimo) is van hetzelfde drietal auteurs.
Koi is een spel waarbij je vooraf een tactiek kan verzinnen, maar je uiteindelijk toch wel beperkt kan worden door de mogelijkheden die in de markt liggen.
Het bijzondere mechanisme, waarbij werkerkaarten keer-op-keer gebruikt kunnen worden is iets dat Koi wel bijzonder maakt. Verder is het een relax tussendoortje voor de liefheebbers van niet al te zware spellen.
Het spel is in een uurtje wel voorbij. Het speelt prima met twee spelers en heeft niet echt de noodzaak voor meer spelers, aangezien de interactie vrijwel nihil is.
De variatie in de verschillende grote doelen in het spel (waarvan er steeds drie worden uitgekozen) geeft het spel ook een behoorlijk herspeelbaarheid.
Voor de liefhebbers van zware spellen kan het spel gezien worden als een ‘lichter tussendoortje’, op de avond dat je niet zo’n zin hebt of veel tijd hebt voor een zware jongen. Maar voor de mensen die nog niet heel veel spellengeweld voorbij hebben zien komen, is dit een prima vervolg op de entree-spellen. Het is vrij simpel uit te leggen, er gebeurt behoorlijk wat, maar ook niet teveel en het is een lust voor het oog op tafel.
