Swapybara (999 Games) – Ontwerper: Stan van Rooijen – Spelers: 4 – 8 – Speeltijd: 20 minuten – Leeftijd: 8+ – Nederlands: ja
Capybara’s zijn hot. Inmiddels heeft 110% van alle spellen die dit jaar is uitgebracht in ieder geval op een of andere manier een capybara in het spel verwerkt zitten. Toch heeft dit kleine spel van Stan van Rooijen, die eerder Locus maakte, toch wel onze aandacht getrokken.
Review door: Dave
Doel: Ruil kaarten en zorg dat je overblijft met de kaart met de hoogste waarde
Mechanismen: deductie, kaartspel
Werkwijze: Centraal in Swapybara staan de kaarten met Capybara’s. Die hebben een waarde die varieert van -1 tot 6. En voor de spelers is het de bedoeling om de kaart met de hoogste waarde in handen te krijgen.
Dat kan door kaarten te ruilen. De ene speler stelt aan de andere speler voor om te ruilen. In de meeste gevallen mag de ander het bod afwijzen, maar dat hoeft natuurlijk niet.
Elke waarde heeft namelijk ook een eigen eigenschap. Zo mag de speler met de Capybara-kaart met waarde 4 een ruilbod nooit afwijzen, terwijl die met waarde 2 nooit mag accepteren. En de speler met kaart ‘5’ mag alleen een voorstel doen aan de buren.
Om te voorkomen dat de kaart steeds van A naar B gaat en weer terug, mogen spelers nooit twee keer achter elkaar bij dezelfde speler een voorstel doen.
Na drie rondjes met kaartgeschuif over en weer worden de waarden vergeleken en opgeschreven. Iemand met waarde 6, de hoogste, krijgt een aftrek, als het twee keer achter elkaar de hoogste waarde heeft. Degene met de laagste waarde krijgt zelfs een fikse bonus als die voor de tweede keer opgezadeld zit met de laagste score.
Na drie ronden (maar spelers mogen daarvan afwijken) zit het spel erop en wint degene met de meeste punten.
Componenten: Het spel heeft maar weinig componenten. Acht kaarten met Capibara’s, wat handen (die aangeven wie je als laatst hebt gevraagd te ruilen) en wat uitlegkaarten en een ronde schijfje. Dat is het wel ongeveer. De artwork (hoe weinig ook) heeft een lekkere Beverbende-uitstraling, die prima past.
Interactie: Dit spel drijft op interactie. Alles wat je doet is interactie. Echt voor de fans van het doorgronden van elkaar.
Oordeel: Het is knap hoe Van Rooijen met zo weinig componenten (eigenlijk alleen maar acht kaarten) zo’n vernuftig spel in elkaar wist te zetten.
In feite bestaat het spel uit twee lagen. Je moet allereerst zien uit te vogelene welke kaarten de andere spelers op hand hebben en daarna moet je ook nog de goede kaart op het juiste moment bij jou zien te krijgen.
Je kan wel leuk de ‘6-kaart’ op handen hebben, maar als er nog een laatste ronde komt, dan ben je nog gedwongen om een ruil voor te stellen (en vind dat maar iemand waarvan je zeker bent dat zij nee zeggen).
Het ruilen van de kaarten en bepaalde condities (2 x achter elkaar de ‘6’ kaart levert een forse puntaftrek op) maakt het spel nog boeiender, omdat het relatief interessanter kan zijn om iemand anders de hoogste kaart toe te spelen, dan ‘m zelf te houden.
Het spel zegt overigens 8-jaar en ouder, maar ik denk dat dat toch iets te positief is geweest. De kinderen van 8 en 10 jaar oud snapten de regels en konden prima meespelen, maar hadden toch net niet de diepere laag door met het ontdekken en verkrijgen van de juiste kaarten.
Ook is het geen pluspunt dat het spel zeker vier spelers nodig heeft om gespeeld te kunnen worden. Dat maak je overigens niet zo heel vaak meer mee, overigens.
999 Games is druk bezig om dit spel ook in het buitenland te slijten bij andere uitgevers. Ik hoop oprecht dat ze daarin slagen, want Swapybara is een geinig tussendoortje. Het combineert deductie met een ‘moet ik het nu wel of niet doen’-gevoel als een deal wordt aangebroken.
Want zeg nou zelf: van alle dieren die heel schattig overkomen, is het toch wel duidelijk dat de Capybara’s het minst te vertrouwen zijn.
