Take Time (Libellud/Asmodee) – Ontwerper: Alexi Piovesan, Julien Prothière – Illustraties: Maud Chalmel – Spelers: 2 – 4 – Speeltijd: 30 minuten – Leeftijd: 10+ – Nederlands: ja
Welkom in Take Time, een wereld waar jullie de kracht hebben om de tijd te beïnvloeden. Soms loopt alles te snel, soms lijkt de klok te stil te staan, maar hier leren jullie dat je met slimme keuzes en tactisch inzicht het tempo zelf kunt bepalen. Vertragen of versnellen, vooruit plannen of improviseren, elke zet telt.
Fabian besprak Take Time in aflevering 87 van de Speloptafel-podcast. Die vind je hier.
Doel: In Take Time werken spelers samen om missies te voltooien. Spelers spelen kaarten in zes segmenten rond een klok. De totale waarde van alle kaarten in elk segment moet gelijk zijn aan of hoger dan die van het vorige segment. Lukt dat in alle segmenten, dan winnen de spelers gezamenlijk de missie.
Mechanismen: Coöperatief, Communicatie limiet, Scenario’s
Werkwijze: ‘Take Time’ biedt spelers tien scenario’s die elk bestaan uit vier klokken. Op elke klok staan zes segmenten afgebeeld waarin de spelers één of meerdere kaarten moeten plaatsen. Elke missie bestaat uit drie fases: de overlegfase, de plaatsingsfase en de controlefase.
Aan het begin van het spel worden twaalf kaarten verdeeld onder de spelers. Deze kaarten komen uit een deck van vierentwintig kaarten, bestaande uit twaalf witte en twaalf zwarte kaarten met waardes van één tot en met twaalf. De twaalf kaarten die niet worden uitgedeeld, gaan uit het spel en blijven onbekend voor de spelers.
De missie start met de overlegfase. In deze fase mogen de spelers met elkaar overleggen hoe ze de segmenten van de klok willen vullen met hun kaarten. Dit is het enige moment in het spel waarin spelers vrij mogen praten. Elke klok in het spel heeft zijn eigen uitdagingen, die gekoppeld zijn aan specifieke segmenten, of soms aan alle segmenten op een klok.
Zo kan een segment vereisen dat er exact drie kaarten worden geplaatst, een ander dat er precies één witte kaart ligt, of dat de totale waarde van alle kaarten in dat segment tussen de acht en twaalf ligt. Het spel biedt hierin veel variatie en creativiteit en naarmate de spelers verder komen, worden de voorwaarden steeds uitdagender.
Wanneer de spelers voldoende hebben overlegd, begint de plaatsingsfase. Vanaf dit moment is communicatie niet langer toegestaan. De spelers plaatsen om de beurt, met de klok mee, telkens één kaart in een segment van de klok. Kaarten worden gesloten gespeeld, zodat medespelers niet kunnen zien welke waardes zijn gelegd. Spelers mogen echter ook kaarten open spelen.
Het aantal kaarten dat open gespeeld mag worden, is gelijk aan het aantal spelers. In een spel met drie spelers mogen er dus in totaal drie kaarten open op tafel liggen. Er is geen maximum aan het aantal kaarten dat in één segment mag worden geplaatst. Wel moet elk segment uiteindelijk minstens één kaart bevatten en moet aan alle specifieke voorwaarden van de segmenten worden voldaan.
Zodra alle kaarten zijn geplaatst, begint de controlefase. In deze fase worden alle kaarten omgedraaid en wordt gecontroleerd of, beginnend bij de wijzer, de totale waarde van elk segment gelijk is aan of hoger dan die van het vorige segment. Daarnaast wordt nagegaan of aan alle specifieke voorwaarden van de segmenten is voldaan. Als aan alle eisen wordt voldaan, winnen de spelers gezamenlijk de missie. Lukt dit niet, dan mislukt de missie en moeten de spelers het opnieuw proberen.
Dit artikel gaat verder onder deze advertentie:
Componenten: ‘Take Time’ is een lust voor het oog. De doos zit bomvol met zeer hoogwaardige kwaliteit componenten. Zo zitten er 10 enveloppen in gevuld met de klokken voor elke missie. Er zit een envelop in met onderdelen om het spel moeilijker te maken wanneer je alle missies hebt doorlopen.
Er zit zelfs een envelop in waar je missies in kan stoppen die je op een later moment wilt proberen omdat je het maar niet voor elkaar krijgt om hem te winnen (een soort enveloppe of shame). Al deze componenten zijn voorzien van zeer fraai artwork, zoals we dat gewend zijn van Libellud.
Ook de 24 speelkaarten waar het spel mee gespeeld wordt zijn een lust voor het oog. Deze kaarten zijn zeer gedetailleerd en voorzien van prachtige foil elementen. Qua presentatie krijgt ‘Take Time’ dus een hele dikke voldoende.
Interactie: Er zit zeer veel interactie in het spel. Allereerst moeten de spelers zeer goed overleg voeren over hoe ze de missie gaan aanpakken. Vervolgens moeten spelers elkaar tijdens de plaatsingsfase goed in de gaten houden en op slimme manier elkaar hints geven.
Wanneer dit niet goed gebeurd, wordt de kans op een succesvolle missie kleiner.
Dit artikel gaat verder onder deze advertentie:
Oordeel: Af en toe verschijnt er een titel waarvan je meteen weet dat het iets bijzonders is. Take Time is voor mij zo’n titel. Briljant in zijn eenvoud, zeer toegankelijk en tegelijk in staat om ongelooflijk spannende momenten te creëren.
De rondes zijn relatief kort, waardoor je na elk potje al snel weer zin krijgt in een nieuwe potje. Omdat je niet weet welke kaarten uit het spel zijn verwijderd, zit er een element van geluk in, wat het spel spannender en uitdagender maakt.
Met een verkoopprijs van rond de 25 euro is Take Time zeker de moeite waard om aan je collectie toe te voegen.
Heeft de grootste collectie van alle reviewers van Speloptafel en is ook door de anderen benoemd als ‘Chef veel te dure spellen’. Geen spel is hem te zwaar of te omvangrijk, maar houdt tegelijkertijd ook van deductiespellen met heel veel spelers.
