Wispwood (White Goblin Games) – Ontwerper: Reed Ambrose – Illustraties: Stepan Drastak – Spelers: 1 – 4 – Speeltijd: 30 – 45 minuten – Leeftijd: 10+ – Nederlands: ja
In het donker komen de lichtjes in het bos tot leven. Dwaallichten komen in verschillende vormen en allemaal hebben ze hun eigen voorkeuren en wensen. Als kat in het bos moet je de dwaallichten op de goede plek zien te lokken om zo de meeste punten te pakken.
White Goblin Games stelde een exemplaar voor de review beschikbaar. Dave besprak het spel ook in aflevering 103 van de Speloptafel-podcast.
Doel: Kies tetrisvormen met daarin een dwaallicht om zoveel mogelijk punten te scoren. Elk dwaallicht heeft een eigen manier om te scoren. Het rooster is eerst 4×4, later 5×5 en uiteindelijk 6×6.
Mechanismen: Tegels leggen, drafting, patronen bouwen.
Werkwijze: Centraal in het spel ligt een cirkel met tegels met dwaallichten. Tussen die dwaallichten staan tetrisvormen afgebeeld. Als een speler een dwaallicht pakt, mag hij of zij ook een van de vormen kiezen. Als je bijvoorbeeld een L-vorm mag neerleggen, dan heb je drie bomen en een dwaallicht. Je mag dan zelf kiezen waar het dwaallicht komt, als de L-vorm maar intact blijft.
Die vormen moeten ingepast worden in een rooster van 4×4 (ronde 1), 5×5 (ronde 2) en 6×6 (ronde 3). De positie van de dwaallichten bepalen hoeveel punten je krijgt. Dat is bijvoorbeeld ten opzichte van elkaar, in een groep op een lijn of iets dergelijks.
Behalve de vormen, kan je er ook voor kiezen om wat ‘gaatjes op te vullen’, maar dan mis je dus wel de kans om een dwaallicht erbij te leggen.
Na de ronde worden de punten gescoord en gaan alle bomen weg, maar blijven de dwaallichten liggen. Er ontstaat dan weer ruimte, ook voor dwaallichten, maar ook weer een nieuwe puzzel om alles passend te krijgen.


Componenten: Het spel ziet er fraai uit. Door het thema, dwaallichten in een donker bos, is er ook de mogelijkheid om iets moois en thematisch neer te zetten. Extra leuk is ook de kattentegel, die elke speler heeft. Er kan een speciale actie uitgevoerd worden, dan draai je de tegel om en dan zit de kat verstopt in een holle boom. En dat ziet er prachtig uit.
Interactie: Het lijkt op een spel waarbij iedereen voor zichzelf bezit is met een roostertje dat in elkaar gepuzzeld moet worden, maar er zit toch meer interactie in dan je zou denken. Centraal staat een cirkel met dwaallichten en mogelijke vormen, maar zodra die dwaallichten weggehaald worden, worden ze (nog) niet aangevuld. Daardoor zijn er minder keuzemogelijkheden en kan je elkaar (onbedoeld) behoorlijk dwars zitten.


Oordeel: Dit spel is in het genre een hele aardige puzzel. Niet te licht en ook niet te zwaar, dat je makkelijk op de vrijdagavond met je partner even tussendoor kan spelen.
Wispwood is een aardig puzzeltje, waarbij het feit dat de dwaallichten blijven liggen, het een aardige moeilijkheidsgraag meegeeft.
Het spel komt met een hele stapel scoremogelijkheden voor de vier verschillende dwaallichten. Daardoor is elk spel net weer een beetje anders.
Verder doet het spel wat het moet doen: het is niet te lang, de artwork is sfeerrijk en de regels bieden de mogelijkheid om af te wijken van de puzzelregels, zodat het niet allemaal té zwaar wordt.
Het spel is een prima tussendoortje, speelbaar vanaf een jaar of tien zonder hulp.
En of deze in de smaak viel? Ik merkte dat ik mar al te graag nog een paar extra potjes van het spel speelde, terwijl het genoeg was getest. Dat moet ook wel iets zeggen!

