De zomervakantie is net achter de rug, maar in de herfstvakantie vindt in Duitsland de bordspellenvalhalla plaats die Spiel heet. En inmiddels zijn er al duizend titels op een lijst gezet die op Spiel min of meer hun debuut maken. In de komende weken blikken we vooruit met titels die volens ons wel interessant zijn. Patrick komt nu met een derde reeks van vijf titels:
Drillers (CGE en later ook DSV Games) – Ontwerper: Roman Bednar, Adam Spenal – Illustraties: Ondej Hrdina, Jiri Kus, Jiri Mikovec, Jakub Politzer – Spelers: 1 – 4 – Speeltijd: 30 – 120 minuten – Leeftijd: 12+ – Nederlands: ja / nee
In Drillers bestuur je een gigantische boormachine en daal je steeds dieper af in een verlaten mijn op zoek naar waardevolle grondstoffen. Het spel combineert deckbuilding met resource management: kaarten gebruik je om door de mijn te bewegen, tunnels vrij te maken en grondstoffen te verzamelen, maar diezelfde kaarten kunnen ook als brandstof worden ingezet. Omdat je zonder brandstof letterlijk stilvalt, lijkt elke kaart een interessante afweging op te leveren.
Wat mij direct aansprak, is het risico-beloningselement. Hoe dieper je de mijn in trekt, hoe aantrekkelijker de buit wordt. Tegelijkertijd moet je die opbrengsten ook weer veilig naar boven zien te krijgen. Tijdens het bekijken van een speluitleg moest ik daardoor regelmatig denken aan Deep Sea Adventure: ga je nog één stap verder voor die extra beloning, of neem je geen onnodige risico’s en keer je op tijd terug?
Alles bij elkaar oogt Drillers als een interessante mix van deckbuilding, risicomanagement en het voortdurend verkennen van je eigen grenzen. Voeg daar de fraaie productie van CGE en de enthousiaste reacties vanuit Gen Con aan toe, en het is niet moeilijk te begrijpen waarom deze titel een plek op mijn verlanglijst heeft veroverd.
Into the Machine (AEG) – Ontwerper: Kapser Lapp – Illustraties: Len H. Nicholas – Spelers: 2 – 5 – Speeltijd: 45 – 60 minuten – Leeftijd: 10+ – Nederlands: nee
Into the Machine is een worker placement-spel waarin alles draait om het steeds efficiënter laten draaien van je eigen machine. Aan het begin beschik je over een aantal ronde schijfjes die je gebruikt om acties uit te voeren. Naarmate het spel vordert kun je deze upgraden naar driehoeken, vierkanten en uiteindelijk zelfs hexagonen. Iedere nieuwe vorm opent krachtigere mogelijkheden, waardoor je engine stap voor stap sterker wordt.
Het meest interessante onderdeel vind ik het upgradesysteem. Je bepaalt namelijk zelf wanneer je een schijfje promoveert naar een hogere vorm. Doe je dat vroeg, dan krijg je sneller toegang tot nieuwe acties. Wacht je langer, dan worden de beloningen aantrekkelijker. Dat zorgt voor een voortdurende afweging tussen snelheid en efficiëntie.
Daarnaast draait het spel niet alleen om engine building, maar ook om een race. Zodra een hexagon het eindpunt van zijn traject bereikt, wordt deze vastgezet in een speciaal scorevak. De eerste speler die hierin twee hexagonen weet te plaatsen, wint onmiddellijk het spel.
Qua uitstraling krijg ik hier een beetje Space Base– en Gizmos-gevoelens van. Het lijkt een spel waarin je voortdurend slimme combinaties probeert te creëren, terwijl de race naar de overwinning voor de nodige spanning zorgt. Voor liefhebbers van engine builders is dit er absoluut eentje om in de gaten te houden.
Courtroom: The Noir Trilogy (Mindclash Games) – Ontwerper: Robin Hegedus, Tunde Máté – Spelers: 2 – 6 – Speeltijd: 90 minuten – Leeftijd: 14+ – Nederlands: nee
Courtroom: The Noir Trilogy is een competitief deductiespel waarin twee teams dezelfde zaak onderzoeken, maar vanuit totaal verschillende standpunten. Het ene team vertegenwoordigt de aanklager, het andere de verdediging. Door bewijs te verzamelen, getuigen te ondervragen en argumenten op te bouwen, proberen beide partijen uiteindelijk de jury van hun gelijk te overtuigen.
Wat dit spel voor mij interessant maakt, is de manier waarop informatie wordt verdeeld. Beide teams draften bewijsstukken op basis van alleen de titel, zonder precies te weten wat erop staat. Pas later wordt duidelijk welke informatie daadwerkelijk beschikbaar komt en welke gevolgen dat heeft voor jouw zaak. Daarnaast blijven sommige bewijsstukken verborgen of exclusief beschikbaar voor één team. Daardoor ontstaat een interessante situatie waarin beide partijen met dezelfde zaak bezig zijn, maar toch een heel ander beeld van de waarheid ontwikkelen.
Ook de manier waarop het slotpleidooi wordt uitgevoerd klinkt interessant. Spelers houden niet zomaar een overtuigend verhaal; er zijn concrete elementen en sleutelwoorden die tijdens het pleidooi terug moeten komen. Het draait dus niet alleen om retorische vaardigheden, maar vooral om het slim verwerken van de verzamelde informatie.
De combinatie van deductie, verborgen informatie en een echte rechtbanksetting geeft Courtroom een identiteit die duidelijk afwijkt van de meeste andere deductiespellen. Juist het idee dat beide teams op basis van dezelfde feiten tot compleet andere conclusies kunnen komen, maakt dit voor mij een van de meest intrigerende titels van de lijst.
La Cosecha (Spielworxx) – Ontwerper: Isra C., Shei S. – Spelers: 1 – 4 – Speeltijd: 25 – 75 minuten – Leeftijd: 12+ – Nederlands: nee
Een roll-and-write zal normaal gesproken niet snel bovenaan mijn verlanglijst verschijnen. Toch heeft La Cosecha vanaf het eerste moment mijn aandacht getrokken. Dat komt niet alleen door de indrukwekkende namen achter het ontwerp, maar ook doordat het zich afspeelt in de wereld van La Granja, een spel wat mij altijd heeft aangesproken.
Er is nog maar weinig bekend over het spel, maar de eerste informatie doet vermoeden dat spelers voortdurend zullen moeten kiezen tussen directe voordelen en investeringen die zich pas later uitbetalen. Daarnaast lijkt timing een belangrijke rol te spelen, net als het slim inspelen op kansen die door andere spelers worden gecreëerd.
Voorlopig is La Cosecha vooral een titel die veel vragen oproept, maar juist dat maakt hem interessant. Soms zijn een sterk ontwerpteam en een veelbelovend uitgangspunt al voldoende om een spel op je radar te zetten. Voor mij is dit zo’n geval.
Ancient Empires (Archona Games) – Ontwerper: Milan Tasveski – Illustraties: Daniel Cunha – Spelers: 1 – 4 – Speeltijd: 60 – 120 minuten – Leeftijd: 14+ – Nederlands: nee
Ancient Empires is een area-control, civilisatie-spel met een interessant programmeermechanisme. Aan het begin van iedere ronde plaatsen spelers hun actietokens gedekt rond het speelbord. Iedere positie correspondeert met een specifiek gebied op de kaart. Pas wanneer alle spelers klaar zijn, worden de acties onthuld en één voor één uitgevoerd.
Dat zorgt voor een interessant stukje spanning. Je kunt immers zien in welke regio tegenstanders actief willen zijn, maar niet precies welke actie ze daar gaan uitvoeren. Zijn ze van plan een leger op te bouwen? Nieuwe gebouwen te plaatsen? Of bereiden ze een aanval voor? Die onzekerheid lijkt voor een dynamisch speelverloop te zorgen.
Daarnaast lijkt technologie een belangrijke rol te spelen. Verschillende ontwikkelingen versterken elkaar en bieden mogelijkheden om een eigen strategie uit te bouwen. Zo kun je je bijvoorbeeld richten op zeevaart en door slimme combinaties grotere afstanden afleggen tegen lagere kosten.
Op papier heeft Ancient Empires in ieder geval alle ingrediënten van een titel die het volgen waard is.
Volgende week meer tips voor de komende Spiel-beurs
