Waat de echte koopjesjager op de eerste dag hebben toegeslagen, was het op de tweede dag vooral tijd om spellen te spelen. Voor zover dat mogelijk was natuurlijk.
Want druk was het zeker. Maar niet alleen met spelers, maar ook met allerlei mensen uit de bordspellenwereld. Zo stond Stefan Feld exemplaren van Castles of Burgundy te signeren en struikelde je haast over Johannes Goupy, die van de ene handtekeningensessie naar de andere snelde.
Tomas Holek, de maker van SETI, Theetuin en Galileo Galileï, die stond in de loop van de middag toe te kijken bij de Quined-kraam. “Ja, het is dit jaar wel heel anders dan vorig jaar”, vertelde hij aan Speloptafel. “En je merkt ook dat de deuren open gaan. Tegenwoordig hoef je maar een mailtje te sturen en dan kan ik al een prototype opsturen. Maar toch heb ik vandaag vijf afspraken.” Met welke uitgevers hij die afspraken had is niet duidelijk.
Waar het ook druk was, was op de bijeenkomst voor mensen die wel houden van een Nederlandstalige podcast over bordspellen. Fans van Speloptafel en Karton hadden even buiten het Messegebouw afgesproken en dat werd een gezellige bedoeling.
Ook vandaag was het op de gebruikelijke plekken heel druk, zoals de hallen 3, 6 en 7. “Maar toch zijn wel heel blij met ons plekje”, zei Arent Smit van Tucker’s Fun Factory, in een uithoekje van hal vier. “We hebben pas vier weken geleden te horen gekregen dat er iemand was uitgevallen en dat we hier alsnog konden staan. Het is toch wel heel bijzonder om hier te mogen zijn.”
Vooral in hal 3 was het over de koppen lopen. En dan was het niet alleen om het kopen, maar ook om het spelen. Dat bleek wel uit de mededeling die Devir gaf bij Covenant, tien minuten na de opening van de beurs dat alle speelplekken voor de rest van de dag vergeven waren.
Wat hebben we gespeeld?
Dave had dus geluk dat hij een plekje wist te bemachtigen bij Covenant, de nieuwe titel van German P. Millán (Bitoku, Sabika, Men Nefer).
“Al tijdens de uitleg zie je echt de handtekening van Millán er doorheen komen. Ik ben een enorme fan van Men Nefer en je ziet enorme overeenkomsten en dat is een goed ding. Dwergen proberen een berg te heroveren op goblins en trollen. Je mag vier werkers (dwergen) inzetten op een van de vier acties. Zo ingewikkeld is het in feite niet, maar het spel komt wel weer met veertig pagina’s aan uitleg. Maar elke actie heeft, net als bij Men-Nefer, zoveel gevolgen.”
“Het was de bedoeling om vandaag geen spellen meer te kopen, maar tijdens de uitleg wist ik al dat het een verloren zaak zou zijn. Na twee ronden (we mochten een uur spelen) was het zeker. Deze moest mee naar huis. En voor de fans van de eerdere spellen van Millán… dit lijkt weer een heerlijke avondvuller te zijn. En wat zit die doos vol voor 60 euro.” (Booth: 3D600).
Patrick begon de dag met het spel Diceocracy. Het heeft qua uiterlijk vrij veel overeenkomsten met Dicetopia, want dat is van dezelfde maker.
“Heel roze, dat is het in ieder geval. Vraag me niet naar het thema. Je plaatst werkers op een van de zes of acht verschillende gebieden. En daarmee ruil je een dobbelsteen met je werker en die plaats je op je eigen bord. En dan kan je wat acties mee triggeren.”
“Het is best een grappig spel. Er zit behoorlijk wat interactie in. Je bent vooral aan het concurreren om de meerderheid.”
Bij Haumea Games, een Waalse uitgever, lag het spel Snorkelen op tafel. Een klein kaartspelletje waarbij je anderen kaarten moet slijten.
Dave: “Wat meteen opvalt is het prachtige artwork met zeedieren. In het spel moet je de andere spelers dwingen om zo dicht mogelijk aan het wateroppervlak te komen. Je begint op diepte 5, dat staat op de kaart die bij je ligt. Als je dan één kaart die in het midden ligt kan verhogen met één (dus van een twee naar een drie) of een van dezelfde kleur kan neerleggen, dan mag je bij andere spelers een kaart met een waarde van één lager neerleggen. Oftewel iets dichter aan het oppervlak. Zodra iemand op 0 uitkomt is de ronde afgelopen en krijgen de overige spelers punten, overeenkomstig met de diepte op dat moment”
“Op de kaarten staat getallen. Vanaf startkaart 5, de bodem van de zee, tot aan de 0-kaart, een krab op het strand. En als je alle kaarten onder elkaar neerlegt, loopt het artwork precies in elkaar over. Het is een kleine touch bij een kaartspelletje dat verrassend vermakelijk is. Je kan elkaar een beetje dwarszitten in een fillertje van een minuut of 10.” (Booth: 3R125)
In hal drie lag ook Raas, Dance of Love. Die draait om dansen, zoals de titel wel aangeeft. Het spel is van Arcane Wonders.
Patrick: “Je hebt een bord in het midden met allemaal schijfjes en in het midden ook een schijf. En als je middelste schijf draait, draaien die andere schijven mee. En op die schijven staan acties. Bij het spel dat draait om Indiase dansen moet je jurken verzamelen, die ook nog in kleuren moeten matchen. Een bijzonder aardige spel dat nog in een kickstarter-fase zit.” (Booth: 2E300)
Omdat Patrick er eerder zo positief over was, nam Dave ook maar de moeite om Tag Team te proberen. Een soort auto-battler, waarbij je steeds kaarten toevoegt.
“Tag Team is van Constantin Lebrat, een van de co-designers van Faraway. En de uitgever is Scorpion Masqué, die we weer kennen van Sky Team. Dat schept verwachtingen. Bij dit spel knokken twee helden tegen twee andere helden. Je hebt een deck die begint met twee vaste startkaarten en elke ronde mag de speler er een kaart aan toevoegen. Maar de volgorde van de kaarten verandert niet. Dus de kaarten beschadigen de spelers, of kunnen ze helen. Maar door de kaarten toe te voegen kan je de tegenstander net te slim af zijn.”
“Dit zou wel eens de grote hits van de komende maanden kunnen worden. Superhelden, waarvan er 12 verschillende in de doos zitten (hoort iemand al de uitbreidingbel gaan?) met simpele regels en toch wel wat diepgang. Het is niet geheel mijn ding, maar ik snap wel waarom Patrick er zo gek van is.” (Booth”6K300).
Op advies van een goede bekende schoof Patrick nog aan bij Sibille. Het spel komt met een soort tarotkaarten en draait om waarzeggerij.
Patrick: “In het spel probeer je de acties van je tegenstanders te raden. En als dat klopt, wordt je actie sterker. Wat je eigenlijk doet is dat je drie kaarten blind voor je neerlegt op tafel. De bovenste drie kaarten zijn jouw actiekaarten. Ben je aan de beurt, dan draai je zo’n actiekaart om. En de onderste drie kaarten zijn dus je voorspellingskaarten. Dus je voorspelt wat voor acties je tegenstanders gaan doen.”
“Als iets klopt, wordt de kracht van jouw kaart groter. De kans dat zoiets gebeurt is groter met vier spelers. Ik heb het spel meteen aangeschaft. Echt een spel met een opmerkelijke twist.”
Verder was er een hoog
