Dewan (Space Cowboys (Asmodee)) – Ontwerper: Johannes Goupy, Yoann Levet – Illustraties: Arthur Pilorget – Spelers: 2 – 4 – Speeltijd: 40 minuten – Leeftijd: 10+ – Nederlands: ja
Ineens was daar Dewan. Het spel dat de nieuwe grote hit moet worden van ‘Ticket to Ride’-niveau. Waar die vergelijking vandaan komt en of dit de nieuwe superhit gaat worden, zoekt Dave uit.
Doel: Bouw kampen over de hele kaart, waarmee je grondstoffen binnenhaalt die nodig zijn om verhalen te voltooien.
Mechanismen: Bewegen over een rooster, set-collectie
Werkwijze: Centraal bij Dewan staat een modulair bord. Daarbij heeft iedereen een eigen kampement, maar de grondstoffen worden een beetje schaars. Om die reden moet iedereen zijn boeltje pakken en nieuwe kampementen starten.
De kampen staat op verschillende grondstoffen: bos, berg, aarde en woestijn. Om te verhuizen naar een nieuwe plek, moet je kaarten neerleggen die overeenkomen met de reis die je maakt.
Die kaarten bevatten de gebieden waar je overheen kan reizen. En daar komt dus ook die vergelijking met Ticket to Ride vandaan. Want tijdens je beurt mag je twee kaarten pakken uit de markt of de kaarten spelen om een kampement te plaatsen.
Een nieuw kamp helpt bij het voltooien van opdrachtkaarten die hier verhalen worden genoemd. Dan moet je bijvoorbeeld twee of drie kampen op berggebied hebben staan. Of je moet meerdere aparte grondstoffen hebben. Er zijn er drie in het spel: kunstwerken, kleurstoffen en kristallen.
Tegelijkertijd draai alles om het plaatsen van de kampementen. Na je derde kampement mag je een extra opdracht binnenslepen en dat mag later in het spel nog twee keer. Ook mag je drie keer een kaart neerleggen onder je bord die een extra ondergrond (bos, berg etc) oplevert, mogelijk in combinatie met een voorwerp.
Het spel is afgelopen zodra iemand al zijn negen dorpen op het bord heeft staan. De voltooide opdrachten leveren dan punten op, net als vlammetjes, die op sommige tegels voorbij komen. Degene met de meeste vlammetjes krijgt ook nog eens wat bonuspunten, die vaak het verschil maken.
Het spel komt ook met drie scenario’s die het spel net wat meer diepgang en variatie geven: met stijgend water, een uitgebarsten vulkaan en de mogelijkheid om ook op het water kampen te plaatsen.
Componenten: Het spel komt met alle kwaliteit die je van een familie-gewicht spel mag verwachten. De insert die praktisch in elkaar zit is vooral opvallend.
Het bord waar de verhalen in geplaatst worden, biedt ook ruimte voor de kampementen en is meteen ook een prima geheugensteuntje voor wat er gebeurt als dat kamp wordt geplaatst.
Het maakt het spel ook een stuk gebruiksvriendelijker. Voor de mensen die wel wat spellen gewend zijn, zorgt het ervoor dat uitleg bijna niet eens meer nodig is.
Interactie: Doordat het speelbord modulair is kan het bord makkelijk aangepast worden op het aantal spelers. Daardoor is het speelbord altijd net wat kleiner dan je zou willen. Waardoor je elkaar net in de weg zit. En dat maakt het spel net wat leuker. Want dan kan het zijn dat de ander net een grondstof of locatie voor je neus wegkaapt, waar jij naar op zoek was. Zodra het bord wat voller is, en je reis naar je nieuwe kamp gaat door een kamp van een tegenstander, dan levert dat de ander de kaart op, in plaats van dat de kaart naar de aflegstapel gaat.
Oordeel: Dewan heeft menig veelspeler op het verkeerde been gezet. Je ziet een doos met een dwalende tovenaar (of wat het ook moet voorstellen) en een modulair bord. En dan blijkt er een spel in te zitten dat qua moeilijkheidsgraad nauwelijks boven Catan en Ticket to Ride uitkomt.
Ik was vooraf gewaarschuwd en ging er ook met die kennis in, toen ik het spel voor het eerst speelde. En als je dat weet dan blijft er eigenlijk een heel sterk familiespel over.
De regels zijn simpel, snel uitgelegd en begrijpelijk voor een tiener (of een snuggere 8-jarige).
De vergelijking met Ticket to Ride is niet alleen terecht, maar ook begrijpelijk. Het kaartenverdeelsysteem lijkt rechtstreeks uit dat spel afkomstig.
Alles bij dit spel lijkt er ook aan gedaan te zijn om de familiespeler tegemoet te komen. Wat leuke strategische keuzes, niet al te ingewikkeld, goede kwaliteit van de onderdelen. Het spel is dat ook van het ultieme instapniveau, voor families maar ook voor mensen die van buiten de spellenwereld komen en ook eens een leuk spel willen spelen.
En voor veelspelers? Daar biedt het spel niet al te veel voor. Er zijn tactieken en strategieën op het spel los te laten, maar die zijn niet heel diepgravend. Daar komt nog eens bij dat het spel met twee spelers nét iets te krap is. Het bord is zo klein dat er ook geen alternatieven zijn, als je vast komt te zitten. En die heeft het bij drie of vier spelers wel.
Maar het grote verschil met spellen als Ticket to Ride is dat het spel een wat onduidelijk thema heeft. Je ziet een man in een apart landschap en het zegt helemaal niks. Als je de speler die onbekend is met dit spel, wat de familiespeler vaak is, dan moet er een helder en aantrekkelijk thema tegenover staan. En dat heeft het spel niet. Het heeft geen ‘bouw je middeleeuwse stad’ (Carcassonne) of ‘Bouw een treinsysteem’ (Ticket to Ride). En om deze omvang van dit soort spellen te krijgen zal het minimaal bij een Intertoys of Toys-Champs verkrijgbaar moeten zijn, maar daar liggen ze ook nog niet.
Kortom: Johannes Goupy (Orichalcum, Pixies, Faraway, Collect!) heeft opnieuw een heel aardig beginnerspel ontworpen. Toegankelijk, simpel en ook kleurrijk. Een aanrader als je een spel zoekt voor iemand die de eerste stappen moet zetten, maar voor andere spelers… nee, deze gaat het niet worden.
